Veiðisaga frá Þingvallavatni

Birt: 17/05 2010

Ég fór ásamt Ásgeiri Hilmarssyni í veiðiferð í Þingvallavatn um daginn og langar að deila með ykkur því sem á vegi okkar varð í þeirri ferð.

Þetta var fyrsta veiðiferð sumarsins hjá okkur og því mikil spenna í loftinu. Eftir að hafa verslað veiðikortið og flugur var haldið af stað frá Reykjavík um kl. 17:00. Bleikjuveiðin var ekki hafin í vatninu og því settum við stefnuna á urriðann.

Það er þannig með urriðaveiði í Þingvallavatni að mestar líkur á fá hann er seint á kvöldin og því vorum við félagarnir nokkuð snemma í því. Það var hinsvegar gert af ráðnum hug því við höfðum hugsað okkur að næla okkur í gott stæði við vatnið og Ásgeir vissi af einu slíku í Vatnskoti í landi þjóðgarðsins. Það var nokkuð hvasst þegar við komum á svæðið og ekkert sérlega hvetjandi að veiða með flugustöng í slíkum aðstæðum. Við létum okkur hafa það því við áttum von á að hann færi að lægja um kvöldið ef eitthvað væri að marka veðurspána.

Á staðnum voru tveir veiðimenn með kaststöng og maðk sem beitu. Þeir höfðu fengið einn urriða síðustu veiðiferð sinni vikunni áður og þá með sömu veiðarfærum. Skömmu seinna bættist svo veiðimaður í hópinn sem beitti appelsínugulum spún en hann hafði fengið urriða á hann deginum áður. Ásgeir hafði fengið upplýsingar um að menn væru að fá hann á appelsínugulan nobler og varð sér úti um einn slíkan, ég beitti hinsvegar svörtum nobler sem er ein vinsælasta veiðiflugan í Þingvallavatni. Þó við hefðu skipt nokkrum sinnum um flugur og prófað okkur áfram var nobler´inn aðal flugan þetta kvöld.

Lengst af voru ekki fleiri að veiða í vatninu en þeir sem ég hef talið upp hér að ofan en það fór þó verulega að bæta í fjöldan eftir kl. 21.00. Það var greinilegt að menn þekktu vatnið og vissu hvenær mestu líkurnar væru á að fá fisk.

Klukkan 21:15 ákváðum við að gefa þessu 30 mínútur til viðbótar því í sannleika sagt vorum við ekki sérstaklega bjartsýnir á að landa fiski þennan dag. Korteri seinna gerist það svo skyndilega að línan þeysist út af hjólinu hjá Ásgeiri og ljóst að barátta var hafin við einn vænan urriða sem ætlaði sér ekki á land nema í fulla hnefana, þ.e.a.s. ef hægt er að segja það um fiska. Átökin voru mikil, stöngin svignaði, fiskurinn stökk og hamaðist og línan á hjólinu var komin að undirlínu. Ásgeir sem hefur landa nokkrum tugum laxa og stórum þar á meðal sagðist aldrei hafa lent í eins kröftugum fiski enda á urriðinn það til að djöflast mikið þegar verið er að landa honum.

Baráttan við fiskinn var ekki löng, hann virtist gefa allt í þetta í upphafi og kláraði sig frekar fljótt. Hér kemur þó einnig veiðireynsla Ásgeirs til skjalanna en viðbrögð hans voru fumlaus og hann dró fiskinn ákveðinn að landi. Við vorum ekki með vigt þetta kvöld og því ekki hægt að staðfesta þyngdina á fisknum en við getum okkur þess til að hann hafi verið 8 pund og ekki grammi léttari en það. Fiskurinn tók vel við sér þegar honum var sleppt og synti af krafti útí djúpt og kalt Þingvallavatnið.

Við pökkuðum svo saman kl. 22:00, sáttir þó undirritaður hefði alveg verið til í að hefja veiðina þetta sumarið með eins og einum urriða en það verður bara að bíða.

Ellert Rúnarsson